191 . مسافرت و تفريح 950 - تشويق به مسافرت و كوتاه كردن آن 3023 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسافرت كنيد تا سالم بمانيد ، و غنيمت ( سود ) به دست آوريد . 3024 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسافرت كردن بخشى از عذاب ( رنج ) است و هرگاه فردى از شما سفرش را به پايان رسانْد ، بايد زود نزد خانواده خود رَود . 951 - تشويق به گردش و تفريح 3025 امام صادق عليه السلام - آنگاه كه ايشان در منزلِ ( تفريحگاه ) برادر خود عبداللَّه بن محمّد تشريف داشت و عمرو بن‌حريث نزد امام عليه السلام آمد و عرض كرد : فدايت شوم ! چه شده كه به اين جا آمده‌ايد ؟ - فرمود : براى گردش و هواخورى . 3026 امام رضا عليه السلام : روزى به گردشى خودمانى رفتيم ، ولى يكى از خدمتكاران فراموش كرد نمك بياورد ؛ از اين رو ، از گوسفند چاقى كه برايمان ذبح كردند ، هيچ استفاده‌اى نكرديم و بازگشتيم . 952 - آداب مسافرت 3027 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه سه نفر همسفر شدند ، از ميان خود يك نفر را به سالارى انتخاب كنند . 3028 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سرور مردم كسى است كه در سفر خدمتگزار آنان باشد . 3029 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه يكى از شما به سفر رفت ، در بازگشت حتى اگر شده يك قطعه سنگ براى خانواده‌اش هديه وتحفه بياورد ! 3030 امام على عليه السلام : پيش از سفر ، از همسفر جويا شو ، و پيش از [ خريد ] خانه ، ببين همسايه‌ات كيست . 3031 امام على عليه السلام : هرگز با كسى همسفر نشو كه براى تو بر خودش برترى نمىبيند ، آن‌چنان كه تو براى او برخويش برترى مىبينى . 3032 امام صادق عليه السلام : مسافرت خود را باصدقه دادن آغاز كن و هرگاه خواستى بيرون برو ؛ زيرا [ با صدقه دادن ] سلامت سفرت را مىخرى . 3033 امام صادق عليه السلام : لقمان به فرزندش‌گفت : هرگاه با عدّه‌اى همسفر شدى ، دركارهاى مربوط به خودت و آنها با ايشان زياد مشورت كن و در روى آنان تبسّم زياد داشته باش ، در زاد و توشه‌ات نسبت به آنان بخشنده باش ، اگر تو را دعوت كردند قبول كن و اگر از تو كمك خواستند كمكشان كن و در سه چيز از آنان برتر باش : خاموشى طولانى ، كثرت نماز و بخشندگى در مركب يا دارايى و يا توشه‌اى كه همراه دارى . 3034 امام صادق عليه السلام : جوانمردى در سفر عبارت است از : بخشيدن از رهتوشه ، شوخى كردن به گونه‌اى كه خشم خدا را همراه نداشته باشد ، كمتر ناسازگارى كردن با همسفران ، و ترك بدگويى از همراهان بعد از جدا شدن از آنان .